Στο χώρο όπου κτίστηκε ο Ιερός Ναός, η παράδοση λέει, πως πολύ παλιά ένας Μπέης που έμεινε στη περιοχή που σήμερα είναι το Καμαρωτό, έγειρε να κοιμηθεί και είχε ανήσυχο ύπνο. Κάποιος τον τυραννούσε. Τρομαγμένος ξύπνησε και διηγήθηκε το περιστατικό στους χωρικούς. Aγιος θα ήταν, είπαν αυτοί και πηγαίνοντας στο Ναό του ΄Αγίου Νικολάου τους έδειξε τον Aγιο Γεώργιο .Έτσι χτίστηκε η Εκκλησία του Αγίου. Ο Μπέης μετά βαπτίστηκε χριστιανός και ονομάστηκε Νικόλαος.
Η Εκκλησία κάηκε περί το 1918 και αναστηλώθηκε, δηλαδή αποκαταστάθηκε στην αρχική της μορφή. Πρό 15ετίας έγιναν και οι καμάρες εξωτερικά στη δυτική είσοδο, όπως φαίνονται και στη φωτογραφία.
Το καμπαναριό κτίστηκε το 1882, όπως μαρτυρεί και η επιγραφή ψηλά και εξωτερικά στον τοίχο, πάνω σε πέτρινη πλάκα στη ΒΔ του πλευρά. Στο εσωτερικό του κοίλωμα στη βάση της στέγης είναι η ημερομηνία 21 Μαίου 1882. Λειτουργεί με σήμαντρο, όπως στα μοναστήρια, και 4 καμπάνες. Κάθε καμπάνα ή όλες μαζί ανάλογα με τον τρόπο που ο δεξιοτέχνης Νεωκόρος (καντηλανάφτης) τις χτυπά παράγουν ήχους χαρμόσυνους, ή θλιμμένους, κινδύνου ή συναγερμού. Αξίζει κανείς να τις ακούσει ιδιαίτερα κάποιο πρωϊνό Κυριακής, λίγο πριν αρχίσει η Θεία Λειτουργία. Οι καμπάνες και το σήμαντρο είναι δωρεά της Μονής του Τιμίου Προδρόμου Σερρών. Το σήμαντρο ( δηλ. το μακρόστενο ξύλινο κομμάτι) αντικαταστάθηκε προ 20ετίας από καινούριο και το παλιό αποτελεί σήμερα αντικείμενο του Μουσείου του Μορφωτικού Λαογραφικού Ομίλου Βαμβακοφύτου.